Köşe Kahve

Beş yıldır Alaçatı’nın gözde mekânlardan biri Köşe Kahve… Sakızlı-lavanta ve yemişli kurabiyesi, mojitosu ve narlı votkası beğeniliyor. Haşmet Babaoğlu “Alaçatı demek, benim için Köşe Kahve demek. Sakızlı kurabiyemi yerken kahvemi içmek ayrı bir güzeldir,” diyor. Köşe Kahve, Babaoğlu ile birlikte Şenay Düdek, Mihriban Adıgül, Salih Saka, Cenk Ulukartal ve Ali Şahinbaş’ın da favori mekânları arasında. Tel: (0232) 716 04 13 (Aldığı oy 66)

Sailors Orta Kahve

Sailors Orta Kahve, 2001′den bu yana kocaman bir dut ağacının altında müşterilerine keyifli saatler yaşatıyor. Özellikle sabah kahvaltıları çok beğeniliyor. Çeşme limonundan yapılmış limonatanın yanında sakızlı, lorlu ve elmalı kurabiyelerini de denemek lazım. Salataları ve kokteylleri de günün diğer saatlerinde servis ediliyor. Sailors Orta Kahve, Mihriban Adıgül, Salih Saka, Haşmet Babaoğlu, Ali Şahinbaş ve Cenk Ulukartal’ın tercihi. Tel: (0232) 716 87 65 (Aldığı oy 55)

15 Eylül Kıraathanesi

Alaçatı Meydanı’nın ortasında yer alan 15 Eylül Kıraathanesi, ‘yasak elma’ kokteyliyle adından söz ettiriyor. Haşmet Babaoğlu, burada gece 24.00′ten sabah 04.00′e kadar sevdiğini söylüyor: “Yavaş yavaş ortalıktan el ayak çekiliyor ve siz 15 Eylül’deki masanızda dostlarınızla laflamaya devam ediyorsunuz.” Jüri üyelerimizden Mihriban Adıgül ve Şenay Düdek de burada oturmaktan keyif aldıklarını söylüyor. Tel: (0232) 716 03 28 (Aldığı oy 3)

Babylon Alaçatı

Babylon, Alaçatı’da bu yıl dördüncü sezonunu yaşıyor. Mekân kafe olarak tercih edilmesinin yanı sıra beach bar ve restoran olarak da hizmet veriyor. Konser ve partilerin de düzenlenmesi mekânı farklılaştırıyor. Jüri üyelerimizden Salih Saka, Babylon Alaçatı’da denizden çıktıktan sonra mojito içmenin harika olduğunu söylüyor. Saka ile birlikte Kaya Demirer ve Ayhan Sicimoğlu’nun da tercihleri arasında bulunuyor. Tel: (0232) 716 67 97 (Aldığı oy 3)

İyi Kahve

İyi Kahve’nin sahiplerinin geçen yıl kaybettikleri kardeşlerinin anısına Alaçatı’da açtıkları mekânın mönüsünün başında da “İyi bir adamın anısına,” yazıyor. Pizzaları ve pideleriyle ünlüler. Dondurmalı ve şampanyalı kokteylleri de var. İyi Kahve, jüri üyelerimiz Kaya Demirer, Salih Saka ve Cenk Ulukartal’ın favorisi. Tel: (0232) 716 95 89 (Aldığı oy 33)

Dost Pide

Bir İzmir klasiği olarak bilinen Dost Pide, Çeşme’ye gittiğinizde uğramanız gereken yerlerden biri. Çeşme Ilıca’da hizmet veren mekânın en önemli unsurları pide ama pizzadan kebaba, dönerden salataya hatta kahvaltılıklara kadar birçok yemek mevcut. Jüri üyelerimizden Mihriban Adıgül ve Cenk Ulukartal’ın listesinde var. Tel: (0232) 723 20 59 (Aldığı oy 2)

Tuval Restaurant Cafe Bar

Alaçatı merkezde sekiz yıldır hizmet veren Tuval Restaurant Cafe Bar’ın sokağa taşan masalarında oturmak için sıraya giriliyor. Kahvaltısı ve Tuval soslu bonfilesi çok meşhur. Yazkış açık. Bu yıl Ilıca’da beach club’ı da açıldı. Tuval, jüri üyelerimiz Siren Ertan ve Ayhan Sicimoğlu’nun tercih ettiği mekânlar arasında yer alıyor. Tel: (0232) 716 98 08 (Aldığı oy 2)

Kumsal Restaurant Cafe

Çeşme’de Dalyan Köyü’nde yer alan Kumsal Restaurant Cafe, sadece yaz sezonunda hizmet veriyor. Jüri üyelerimizden Siren Ertan Çarmıklı, mekânı anlatırken: “İnsanın deniz kenarında bu kadar mı keyfi yerinde olur. Akşamüzeri gün batımında, önünüzde Çeşme’nin en güzel denizi, altınızda en iyi kumu, elinizde en iyi roze şarabı…” diyor. Tel: (0555) 448 97 01

Mihriban Adıgül (Takı tasarımcısı)

15 Eylül Kıraathanesi

Sailors Orta Kahve

Köşe Kahve

Dost Pide

Haşmet Babaoğlu (Gazeteci)

lKöşe Kahve

15 Eylül Kıraathanesi

Sailors Orta Kahve

Şebnem

Bursalı (Gazeteci)

Rouge Cafe Restaurant Bar

Ayayorgi Paparazzi

Alaçatı Mezzaluna

Ayhan Sicimoğlu (Müzisyen-Yemek programcısı)

Tuval Restaurant Cafe Bar

Babylon Ali Şahinbaş (DJ)

Sailors Orta Kahve

Köşe Kahve

Dutlu Kahve

Haşmet Babaoğlu (Gazeteci)

Köşe Kahve

15 Eylül Kıraathanesi

Sailors Orta Kahve

Cenk Ulukartal (İnşaatçı)

İyi Kahve

Köşe Kahve

Sailors Orta Kahve

Dost Pide Şenay

Düdek (Gazeteci)

Köşe Kahve

15 Eylül Kıraathanesi

Bonjour Cafe Restaurant

Kaya Demirer (Topaz’ın sahibi)

İyi Kahve

Babylon

Siren Ertan Çarmıklı (Modacı)

Kumsal Restaurant Cafe

Tuval Restaurant Cafe Bar

Salih Saka (Organizatör-DJ)

Köşe Kahve

Sailors Orta Kahve

Babylon

İyi Kahve

Rüzgar, çok uzak yollardan gelir, denizler aşar, okyanusları devirir; tek tek gezer koyları, sahilleri. Aradığı tek bir şey vardır rüzgarın: İnsanoğlunun kendini; bütün cömertliği ile açtığı kollarına bırakacağı, onun yanında ama onunla yarışarak akacağı bir koy. Bir gün aradığı koyu görür rüzgar. Ege sahilinde, denizi sığ, çevresi korunaklıdır buranın. ‘İşte’ der rüzgar, ‘insanoğlu burada, denizin üzerinde bırakacak kendini kollarıma.’ Ve hiç düşünmeden demir atar. Hiç kimseye ait olmayan rüzgar, artık hep aynı yerde ağırlar gelenleri, kendini bir sörf tahtasına bırakıpta ona güvenenleri.

Bu koyun adı Alaçatı’dır. Dünyada, sörf için yedi önemli parkurdan biri olan Alaçatı; denizi ve rüzgarı ile sörfe gönül verenleri heyecandan heyecana sürükleyen bir tatil beldesi. Kentin çevresinde bir ortaçağ masalının dekorunu oluştururcasına sıralanan yel değirmenleri, taş binalar arasında uzanan parke taşlı Arnavut kaldırımları ile ziyaretçilerine bir mozaik sunuyor Alaçatı…

Sabahın erken saatlerine rastlıyor buraya gelişimiz. Büyük bir keyifle adımladığımız kentin caddelerinde, Ege kahvaltısı yapabileceğimiz güzel bir yer bulmayı amaçlıyoruz. Arayışımız uzun sürmüyor. Çarşıdaki sıralı dükkanlardan birinin Arnavut taşlı kaldırımlarına atılan masalardan birine kuruluyoruz.
Limana iniyoruz sonra. Bir yandan güneşlenirken, bir yandan  da sörf yapanları izleyeceğiz. Sörfe yeni başlayanlar için dersler, önce teorik, sonra da pratik eğitimden oluşuyor. Rüzgardan alınan kuvvet kullanılarak, sörf dengesini oluşturup board üzerinde dengeli bir şekilde ilerlemeye ve sonrasında da hızlanmaya dayanıyor sörfçülük…Sörf yapanları izlemek çok keyifli. Bazıları rüzgarı ve denizi çok iyi bir şekilde kullanarak  adeta dalgalarla dansederken, yeni öğrenmeye başlayanlar bol bol denize düşüp ıslanarak güldürüyor biz izleyenleri.

Balık Yemek İçin Lezzet Durağı: Dalyanköy

Balık yemek ayrı bir kültür, ayrı bir damak zevkidir çoğu kişi için. Bazı yerler vardır, balık aynı balık, deniz aynı deniz olsada; havasından mıdır suyundan mıdır bilinmez, daha bir lezzetli olur balığın tadı. Yediğimiz her balık damağımızda unutulmaz birer anıya dönüşür. Yolculuğumuzun ikinci durağı Dalyanköy’de Ege’deki bu yerlerden biri.
Çeşme’ye on dakika uzaklıktaki Dalyanköy; Ege’nin en güzel koylarından birine konumlanmış. Mavi tura çıkan yatların, irili ufaklı balıkçı teknelerinin doğal limanı Dalyanköy’ün eski adı ‘Köste’ymiş.

Taş evlerin arasına sıralanmış portakal bahçelerinin süslediği köyde, bazı evler pansiyon olarak düzenlenmiş. Böylece otellere alternatif olan bu pansiyonlar, kasaba sıcaklığını daha da hissederek yaşamasını sağlıyor misafirlerinin.
Dalyan balıkla özdeşleşmiş bir köy. Yat limanında sıralanmış balıkçıların hangisine girerseniz girin, midenizi ve damağınızı büyük bir ziyafet bekliyor. Balıkçılık ve denizcilik öylesine kutsal ki, bu; bu bir tarafta Barbaros Hayrettin’in heykeli, diğer bir tarafta ise denizkızı heykeli dikilerek simgelenmiş kentte.

www.haber34.com

Alaçatı’da tatil yapmak isterseniz sadece 1500 yatak kapasitesi olan bölge otellerinden yerinizi öncelikli olarak ayırtmalısınız çünkü Alaçatı’ya ülkenin tüm sörf tutkunları özellikle yüksek sezonda akın ediyorlar. Alaçatı plajlarında bulunan sörf istasyonları önemli bir turizm hareketi sağlıyor.

Bataklıktan, sörfçülerin akın ettiği bir cennet olmanın kısa tarihçesi…

1850’li yıllarda bataklık halinde olan Alaçatı, dönemin sadrazamının buyruğu ile bataklık kurutularak günümüzdeki haline yavaş yavaş getirilmeye başlanır. Alaçatı’nın güneyindeki tabii limana ulaşan bir kanal açılarak, obalardan büyük hendeklerle drenaj sağlanarak bataklık kurutulur. Açılan kanal zamanla gemilerin yanaştığı bir liman haline gelir. Zamanın önemli mimarlarından biri olan Hacı Memiş Ağa’nın önderlik ettiği çalışmalara, Rum işçiler getirtilir. Gelen işçiler Alaçatı Limanı’nın bin metre kuzeyine şimdiki Alaçatı’yı inşa ederek yerleşirler. Çeşme’nin batısında bulunan Alaçatı, zengin termal kaynaklara sahiptir. İnsan sağlığına faydalı ve tedavi edici özellikleri bulunan bu kaynakların, vitamin eksikliğine bağlı kemik, eklem ve iskelet sistemine iyi geldiği biliniyor.

Dünyadan koptuğunuzu hissedeceksiniz!

Alaçatı’da konaklama alternatiflerinden en güzeli; Otantik Alaçatı Evleri’nin pansiyona dönüştürülmüş hali olacaktır. Parke taşlı sokaklar, yapımı devam eden Yat Limanı Alaçatı’nın birkaç sene içinde daha da popüler bir turizm merkezi olacağının sinyallerini veriyor.

Dünyada nadir bulunan damla sakızı ağaçları, Alaçatı’nın çevresinde konuçlanmıştır. Yaklaşık 300 tane damla sakızı ağacının bulunduğu Alaçatı’da, damla sakızından çok yönlü olarak yararlanılıyor. Sakız reçeli, sakız rakısı Alaçatı’ya özgü üretimlerdir.

Alaçatı’da özel sakız yetiştirilen bahçeleri gezebilir, bu özgün yöre lezzetini dilediğinizce yaşayabilirsiniz…

Nasıl gidilir?

Alaçatı’ya İzmir Adnan Menderes Havalimanı’ndan 90 km sonra ulaşabilirsiniz. İzmir merkezden ise 70 km uzaklıkta bulunan Alaçatı’ya İzmir Üçkuyular’dan hareket eden İzmir-Çeşme otobüslerini kullanarak ulaşabilirsiniz.

Kalacak o kadar çok yer var ki…

Alaçatı’da konaklamayı da fazla dert etmeyin çünkü her isteğe cevap verebilecek alternatifi burada bulabilirsiniz. Hem cüzdanınıza hem de isteklerinize göre konaklayacak bir mekan mutlaka bulabilirsiniz ama yukarıda da belirttiğimiz gibi yeter ki rezervasyonunuzu önceden yaptırmış olun. Türkiye’nin en güzel 10 oteli arasına giren Taş Otel’de Alaçatı’da konuklarını bekliyor. 12 yaşından küçüklerin kabul edilmediği otelde, telefon ve televizyonda bulunmuyor. Stresli hayatımdan uzak durmak istiyorum derseniz sizin için en iyi seçenek Taş Otel olacaktır. Hermann Pansiyon, Büke Pansiyon, Çark Pansiyon ve Alaçatı’nın tek 5 yıldızlı oteli olan Süzer Otel’de konaklama seçeneklerinizin arasında bulunuyor.

KAYNAK:www.hangisinegitsek.com

www.nereyegitsek.blogcu.com

İzmir’in Çeşme ilçesine bağlı Alaçatı Beldesi Turizm Derneği’nin çağrılısı olarak gittiğim Ege’nin bu şirin köşesinde, yel değirmenleriyle dans ettim. Işığın, gölgenin ve taşların  gizemli kuytusunda, bir sörfün kanatlarına tutunup, rüzgar gülleriyle semah dönmenin ayrıcalığını yaşadım… Birbirinden güzel, genç ve candan bayan işletmecilerin gülen yüzlerinde Türk konukseverliğinin inceliğine tanık oldum. Uykuyu unutan Turizm ve Kültür Bakanı Ertuğrul Günay ve çağdaş-girişimci turizmcilerinin aydınlık geleceğimize olan umut dolu atılımları, beni oldukça heyecanlandırdı. Farkın farkına vardım. Kendi evime girer gibi, kapı tokmaklarına vurarak çatkapı Alaçatı’nın oya gibi işlemeli taş evlerine girdim. Alaçatı mucizesini keşfettim. Alternatif turizmin 3 haline öncülük eden göçmen kuşların yuvalarındaki “Korumacı Turizm” potansiyeli; sivil toplum kuruluşları ile “Kentsel Sit Alanı”nda kararlı girişimci yerel yönetim anlayışının, ortak çözüm üreten “Çevreci” ve Doğa Dostu” uygulamaları, tüm ülke turizm anlayışı için örnek teşkil ediyor.

“Üç” rakamı, sanki Alaçatı için özel bir anlam kazanmış. “Markalaşma sürecinde üç yıl” gibi kısa sürede, Akdeniz turizminde bir cazibe merkezi olan Alaçatı, huzur ve sükunetin otağı ya da geleceğin dantel gibi örüldüğü, sanat ve kültürün zirveye eriştiği bir cennet köşesi. Yeni konuklarına tepeden bakan eski taş yel değirmenleri ile Türkiye’nin ilk rüzgar enerji santrallerini besleyen ve “Yenilenebilir Yükselen Yıldız” olarak tanımlanan 49 adet rüzgar gülü Alaçatı’ya başka bir güzellik ve zenginlik katmaktadır.
Alaçatı Turizm Derneği yöneticisi Zeynep Özdil ve Mehmet Çelik’in verdiği bilgilere göre; “3 S Turizmi” (güneş, deniz, kum) yerine, “3 E Turizmi” (çevre, eğitim, hoş zaman) alternatif olarak yaşatılıyor. “3 A Turizmi” (coğrafi konum, doğa, insan etiği) onların potansiyel ilkeleri. “3 H Turizmi” (doğa, tarih, sosyal doku) ise, Alaçatılı genç otelcileri farklı kılıyor.

Dünyanın en yoğun faydalı rüzgar akımında ikinci olan bu bölgede, ayrıca sörf için yılın 330 günü olanaklı, aynı zamanda su sporları merkezi ve turkuaz mavisi plajları ile de seçkin bir kıyı bandı bulunan Alaçatı, uluslar arası su sporları yarışlarına da ev sahipliği yapmaktadır.

Çeşme’nin suyu kurudu, yaşam Alaçatı’da…
Yarımada’da önemli bir nüfus yoğunlu bulunan Çeşme’de başlayan su sıkıntısı, çok yıldızlı ve çok katlı otellerin çevreyi kirletmesi, doğaya ve tarihi dokuya olan saygısız ve yağmacı yapılaşma sonucu; çevreye saygılı yeni ve alternatif turizm merkezi durumuna gelen Alaçatı, bölgenin gelişen yaşamsal gözdesi durumunda…

“Yerel yönetim anlayışımızla, çevreye ve insana olan saygımızla bir dünya markası olacağız…” diyen, 9 bin nüfuslu Alaçatı’nın çalışkan, çağdaş, çılgın, genç ve yakışıklı Belediye Başkanı; beldesinin çıkarları için tüm zorluklara dalıp çıkıyor. Alaçatı halkının çoğunluğu, Balkan ülkelerinden gelen yurttaşlarımızdan oluşuyor. Onlar, sevdikleri başkanlarının yanında, komşularıyla birlikte yaşama kültürünü; bir taş ustası ya da   yontu sanatçısı titizliğinde örüyor ve koruyorlar. Komşu Sakız Adası halkı ile de dostluk ve barış içinde yaşamanın örneğini sergiliyorlar.

En yenisi 100 yıllık olan Alaçatı taş evleri ve 6-16 yataklı küçük taş oteller(35 adet) birer sanat evi gibi dolup taşıyor. İşletmecilerin her biri, sanatçı titizliğinde çalışıyor. Uluslar arası üne sahip ve can yoldaşı köpeğiyle dans eden Zeynep Özdil, sirtaki ve tavernanın adresi-lavantacı sardunya güzeli Öyküm’ün babası Mehmet Çelik, nur yüzlü ve zeytin gözlü sörfçü İlknur İçingir, buz mavisi bakışlı Gülay hanım, yüzünden tebessüm eksilmeyen Nilüfer Erkin ve öteki küçük otelci dostlar; tüm güzellikleri ve konukseverlikleriyle turistlere, halka, çevreye ve belediye başkanına yardımcı olmanın mutluluğunu yaşıyorlar. Onların çiçekli konaklarından ve içsel dünyalarından şavkıyan sevi yumağı pozitif enerji, sizi sarmalar ve esin kaynağı olarak; yalın, süssüz, lirik, temiz ve bir o kadar da duygulu ve imge yüklü şiir demeti gibi yüreğinizi kuşatır. Kuşatmaz; sakız ve dondurmalı muhallebi gibi damağınıza zeytin, tütün ve lavanta kokusu olarak siner…

“Allaha çok şükür ki Atatürkçüyüz…” diyen ve İzmir Cumhuriyet Yürüyüşü’ne ay yıldızlı bayrağı ile katılan, 84 yaşındaki Selanik mübadili Hacı Hüseyin Koç’la; asırlık sakız ağası gölgesinde, çiçekleri ve meyveleri arasında, Öztürkçe konuşarak yapacağınız dost söyleşi, bir başka güzellik olarak belleğinizde hep kalacaktır.

Bölgenin en eski Türk köyü olan Karaköy’de tek başına yaşayan Muhtar Ali’nin evinde kahvaltı etmenin tadını unutamayacaksınız. Otlu ve zeytinyağlı Alaçatı yemeklerini, sakız tatlısını ve balığını yemeden, bir de Alaçatı şarabı içmeden dönmeyin… Akşamları Kemal Paşa Caddesi ve taş döşemeli dar sokakları süsleyen renkli ve iki katlı taş dükkanların arkasındaki özgün mimarisi ve çiçeklerle dolu balkonu, mavi boyalı kapı ve penceresi ile dikkati çeken tarihi taş evlerin önünden geçerken, sizi buyur eden halkın güler yüzlü davranışına şaşırmayın. Meydan kahvesinde kadın erkek birlikte Aziz Nesin sohbeti yaparken (Aziz Nesin burada ölmüştü), yan masada Sözcü  Gazetesi okuyan başörtülü yaşlı bayanın bilgeliğine diyecek yok…

Sizi yeniden Alaçatı’ya getirecek pek çok neden var…
Başta, konuksever ve çağdaş insanlarının güler yüzü ve sevgi dolu davranışları. Mavi mavi, pırıl pırıl, kıpır kıpır, efil efil ve ak pak esen yel; yelle barışık deniz, denizle koyun koyuna konuşan sörf, çeliğe su verip körüğü ve ateşi harlamak yerine, elmasa kafa tutan taş, edilgen ve uysallaşıp Alaçatılılara otağ olmuş. Düşmana inat meltem, lodos ve poyrazla dost olmuşlar. Güneşi ve dolunayı ardına alıp, yıldızlarla dansa durmuş yıldız gülleri. Rüzgar gülleri, zirik eder gibi hep dönüp durmaktalar. Döne döne, yan yana ve yana yana içsel dünyalarında, sevgiye odaklanarak dans etmekteler. Onlara eşlik eden altın yeleli yılkı alaca atlar, Alaçatılılar gibi özgürlüğe koşmaktalar. “Emanet Çeyiz” i saklayanların söylediği “Gönlüm Ege’de kaldı” şarkısı bitmeden ya da Ege Denizi kararmadan ve dağlar uykuya dalmadan, Alaçatı’da gün doğar…

Alaçatı halkı; hakları, özgürlükleri ve sorumluluklarının bilincinde, çağdaş yurttaş olmanın onurunu yaşıyor. Işık, deniz, gölge ve taşların gizemli kuytusunda yeni dostlarını ve konuklarını bekleyerek…

Çatkapı girebileceğiniz, dost kapınız Alaçatı; sağlıklı, özgürce, güvenli, mutluluk ve huzur içinde yaşamı yaşamak için, siz yeni konuklarını bekliyor…

Alaçatı Şiir Akşamları’nda buluşmak dileğiyle…

ozdendursun@gmail.com

www.dursunozden.com.tr

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

Değirmenler un öğütmüyor ama tepelerde nazlı nazlı dönen pervaneleriyle rüzgar tribünleri yıllardır elektrik üretiyor. Urla’yla birlikte orijinal dokusunu ve kültürünü muhafaza edebilmiş, yazlık site ve beton saldırısına direnebilmiş, insanı ve mekanıyla sizi sarmalayan ve bağrına basan bir kasaba.

Hakim bir tepeden bakıldığında öylesine sevecen öylesine hoş bir manzara sunuyor ki sokaklarında kaybolmaya davet ediyor sizi. Cumbalı evleri ve hala sürüp giden kasaba hayatıyla da bunca modernliğin ortasında bir vaha gibi duruyor. Bunda direk denizle temasının olmamasının payı büyük elbette. Marina ve sörfçü-lerin anavatanı kıyıları birkaç kilometre aşağıda. Kasabayla marina arası tarım ve hayvancılığın hala devam ettiği bereketli topraklara sahip. Marinanın batısındaki sırtlarda ise kışın hayalet şehre dönen yazlık Alaçatı kurulmuş. Elbette İzmirlilerin marifetiyle. Ve dalyanın kıyıya açıldığı yer sörfçülerin mekanı olmuş. Denizin maviliğinde rengarenk kelebekler gibi bir o yana bir bu yana salınıp duruyorlar. İki tepe arasında yükselip aşağı düşerken hız kazanan rüzgârla oluşan koridor burayı dünyanın en ünlü sörf mekanlarından biri yapmış.

Rüzgar kıyıya paralel eserek dalga yapmıyor. Böylece ilk kez sörf yapacak acemiler bile kendini güvende hissediyor. Kıyıdan başlayarak iki yüz metrelik kısmın iki metreyi geçmeyen sığlıkta olması da cabası. Bu da sörf tahtasından düşenlerin çok daha rahat kalkmasını sağlıyor. Bu bölüm yukardan turkuaz rengiyle derin kısımdan rahatlıkla ayrılabiliyor.

www.anatoliaturkey.com

Bu yazın da en hoş tatil beldelerinden biri yine Alaçatı olacak gibi… Yeni açılan mekanlar ve artık klasikleşen markalarıyla Alaçatı, sezonu açtı bile.

Alaçatı’dan yaza merhaba!

Sakız ve lavanta kokan serin ve eski taş evlerin korunduğu şirin bir kasabadır öncelikle burası. Alaçatı’da bulunduğunuz mekanlar da eski birer taş evden başka bir şey değildir zaten. Alaçatı ‘Küçük güzeldir’ diyenlerin, rüzgarın her çeşidini bilenlerin, sakız ağaçlarını sevenlerin yeridir… Toprağında zeytinin ve üzümün en bereketlisi, anasonun en güzeli, bademin en lezzetlisi, armudun en kokulusu, lavantanın en moru yetişir.

Arnavut kaldırımlı daracık sokakları, cumbalı evleri, yel değirmenleri, dokusu hiç bozulmamış hali ile Alaçatı, bugün de tarih kokar ve kentsel SİT ilan edilmiştir. Tarihin babası Bodrumlu hemşerimiz Herodotos’un ‘İonia’nın Dördüncü Bölgesi’ diye tanımladığı İon kentlerinden Chios (Sakız Adası) ile Erythrai’nin tam ortasında bir yerde kurulmuştur Alaçatı; o zamanki adıyla küçücük bir liman köyü olan Agrilia…

Alaçatı’ya 1800′lü yıllarda, çevresindeki bataklıkları kurutmak ve liman yapımında çalıştırılmak üzere adalardan Rum işçiler getirilmiş. Daha sonra farklı milletlerden göçmenler de gelmiş yöreye. Hepsi zaman içinde terk edip gitmiş buraları, ama yaşam tarzları kalmış geriye; hüzünleri, türküleri, aşk öyküleri gizlenmiş taş duvarların arasına… Bir de yeni yıkanmış avlularda mis gibi yemeklerin kokusu kalmış.

20 yıl önce sadece küçük bir tütüncü köyü olan Alaçatı, şimdi ülkemizin en önemli turizm merkezlerinden biri, denizden yaklaşık 2-3 kilometre içerde olmasına rağmen… Bilinçli insanların elinde gün geçtikçe daha da değerleniyor; bozulmuyor, korunuyor.

Alaçatı’nın en ayrıcalıklı yanı ise, uzun yıllardır sörfçülerin cenneti olması ve dünyanın rüzgar sörfü açısından en özel yerlerinden biri olarak kabul edilmesi… Alaçatı koyuna tepeden baktığınızda hareketliliği hemen fark edersiniz. Rüzgar sörfü yapan çok sayıda sporcu, buranın iki renkli denizinde adeta dans eder… Sörf meraklılarının 15 yıl önce keşfettiği Alaçatı ve sahilleri, bugün sadece deniz, kum ve güneşten yararlanmak isteyenlerin değil, şık ve huzurlu ortamlarda konaklamak, gürültüden uzak kafa dinlemek, yöreye özgü lezzetleri tatmak isteyen tatilcilerin de gözdesidir.

Bir yanıyla da kadınlar şehridir Alaçatı, açılan mekanların yarıdan fazlası kadınlar tarafından işletilir. Kadın eli değmiş her şey gibi güzeldir dükkanları, otelleri, lokantaları, kahveleri…

ALAÇATI’NIN YENİLERİ Cafe de Paris

Bu yaz Alaçatı’da yeni işletmeler dikkati çekiyor yine bunlardan ilki Cafe De Paris… Alaçatı’nın ismiyle özdeşleşmiş mekanlarından biri olan Sakızlıhan’ın bir bölümü, 2009 sezonundan itibaren, dünyanın en önemli yeme içme markalarından biri olan Cafe De Paris’ye ayrıldı… Cafe de Paris’nin dünyanın hemen her yerinde geçerli olan mönüsü Alaçatı’ya taşınmış durumda. Salata-özel soslu bonfile ve sınırsız patates kızartmasından oluşan mönüsü, birbirinden seçme peynir tabakları ve özel tatlıları ile Alaçatı’nın zengin yeme-içme alternatiflerine yeni ama tanıdık bir tat getirmiş.

Cafe de Paris’nin kavı da çok iyi… Çok çeşitli yerli ve yabancı ödüllü şaraplardan oluşan geniş bir kav meraklıları bekliyor. Sıcak Alaçatı gecelerini serinletecek özel kokteyller ve bahçedeki bar, Alaçatı’nın ruhuna uygun bir mekanda uygun içecekleri sunuyor. Cafe de Paris’in yöneticileri ‘şanslıysanız’ diyorlar, ‘çok özel günlerde kendi damak tadımıza uygun olarak birbirinden farklı ülke lezzetlerini denediğimiz ‘Sakızlıhan özel mönüsü’nü de tadabilirsiniz’…

MARİA’NIN YERİ

İstanbullu yemek meraklılarının yakından tanıdığı bir isim Maria Ekmekçioğlu. Önce Etiler’de, ardından da Küçükyalı’da Maria’nın Bahçesi’nde konuklarını ağırlayan Maria, bu yaz bahçesini Alaçatı’da eski bir taş evde açtı… ‘Ege’nin Gurmesi’ olarak İstanbul’da tanınan Maria, şimdi Ege’de… Mönüde, karşıdaki Sakız veya Samos adalarında bulabileceğiniz güzellikte deniz ürünleri, sebze yemekleri bulunuyor.

Peki, başka kimler var Alaçatı’da bu yaz? Kimler yok ki… Babylon; programını Ajda Pekkan, Sezen Aksu, Kenan Doğulu gibi popüler isimlerle zirveye taşırken, İstanbul’un çok popüler mekanları, Otto, Sefahathane ve Dükkan, bu yaz Alaçatı’da…

Alaçatı ‘klasikleri’ de yerlerini koruyorlar elbette… Lavanta, ‘marangozhane’si ile karşımızda duruyor. Köşekahve, Ortakahve aynı kıvamda; Galatasaraylıların son kasaba kahvesi de ‘asrileşti’… Agrilia galiba bu yıl son kez eski yerinde, gelecek yıl yeni yerine taşınacak. Tuval, Konak Pier’deki işletmeyi yaz nedeniyle kapatıp Alaçatı’ya taşındı. Galiba lezzetleri korumak için en iyi yöntem bu… Alaçatı’ya gelen herkese söylediğimizi bu yıl da yineliyoruz: Evet, Alaçatı’dasınız! Tadını çıkarmaya bakın…

www.nedimatilla.com

Şipşirin bir yarımada da hayal edin kendinizi. Altın misali kumlar, birbirinden güzel koylar, bembeyaz köpük köpük dalgalar ve masmavi kıpır kıpır bir deniz… Güneş pasparlak gökyüzü pırıl pırıl… Her daim efil efil esen rüzgar… İşte böyle bir yer Alaçatı…

Hafif meltem esen havası Alaçatı’ya ayak basar basmaz çarpar yüzünüze. Kentin stres ve sıkıntısından bunalmış insanlarsanız bu karşılama hoşunuza gidecektir. Alaçatı’ya girer girmez gözünüze takılan bir diğer şey yeldeğirmenleridir. Bu değirmenler un öğütmek amacıyla 1850-1900 yılları arasında inşa edilmiş. Daha sonra yıllar ilerledikçe enerji ihtiyaçları artmış ve hızlı bir şekilde alternatif enerji kaynakları düşünülmüştür.

Tuval Restoran

Alaçatı’yı ilk ziyaretim 2007 yılı temmuz ayı yani Windsurf Türkiye Şampiyonası 2. ayak yarışlarına denk geldi. İzleyebilme şansını yakladığım için oldukca heyecan verici oldu. Benim için izlemek yapmaktan çok daha keyifliydi.

Zamanında Alaçatı’da Rumlar şarapçılık ve bağcılık yapmışlar. Onlardan sonra Balkanlar’dan gelen Türkler ise bağcılık ve zeytincilikten anlamadıkları için şarap bağlarının yerine tütün dikmişler. Bir kısmı da bildikleri işi yani hayvancılığa başlamışlar. Ancak iklim ne tütün ne de hayvancılık için uygun olmadığından bir dönem insanlar geçim sıkıntısı içinde yaşamışlar. 1990′lardan sonra sörf ve taş ev meraklıları burayı keşfetmiş ve sonrasında da butik otellerin açılmasıyla Alaçatı gözde tatil yerlerinden biri haline gelmiş.

Lavanta Cafe

Alaçatı sokakları

Buraya gelmeden önce araştırdığım birkaç otelde tuvaletlerin oda dışında olduğunu öğrendim ve şaşırdım. Geleneksel mimariye uygun olmayan binalar yapılmasına izin verilmediği için bu eski yapıları da korumak amaçlı yeniden inşa edemiyorlarmış . ‘Kentsel sit’ alanı ilan edilmiş ve binalar aynen korunmak zorundaymış.

Kahvelerde plastik sandalye yok, yüksek sesli müzik çalan bar yok. Tam tersi parke taşıyla kaplı sokaklardan klasik müzik dinletileri geliyor.

Sokakları keşfe çıktığım bir günde eski taş evlerin farklı sarı tonlarda renklerinin olması gözümden kaçmadı. Öğrendim ki evlerin yapımında o civarlardan çıkartılan ve işlendikten sonra sertleşen beyaz bir taş kullanılırmış. Bu taşlar zaman içersinde sarararak binaların yaşını yansıtırmış.

Alaçatı sokakları

Yerel mutfak yemeklerini sunan restoranlardan, dünya mutfaklarına kadar pek çok alternatif bulmak mümkün. Restoranların her biri özenli ve dostça karşılıyor. Yöresel yemeklerinde farklı otlar kullanmış olmaları ayrı bir lezzet bırakıyor insanın damağında-Bu yemek şölenine Ege’nin şarapları da eşlik ediyorsa deymeyin keyfinize- Yemek sonrası köy kahvesinde içilen sakızlı türk kahvesi ile bu şöleni sonlandırabilirsiniz.

Alaçatı’nın çevresindeki koyları da gezebilme fırsatım oldu. Çeşme, Ilıca Plajı, Dalyan Koy, Altınkum ve Ayayorgi Koyları en çok beğendiklerim arasında yerini aldı.

Alaçatı’dan İstanbul’a dönerken aklımda, insanın ömrüne ömür katan bir yer olması kaldı. Bunaltıcı bir sıcağa maruz kalmadığım ve bol bol oksijen aldığım için güzel bir tercih yaptığımı düşündüm. Alaçatı’nın bozulmayan tarihi yapısıyla her zaman ayrıcalıklı kalması tek dileğim.

Yazı ve Fotoğraflar: Ciğdem Ersoy (cigdemersoy79@gmail.com) / Mayıs 2009

Alaçatı eskiden İzmir’in oldukça küçük ve pek adı duyulmamış bir köyüymüş. Yılın 330 gününde esen rüzgar ve çakıllı sahilleri yüzünden tatilciler de pek tercih etmiyormuş. Bu durum günümüzde tamamen değişmiş durumda, artık Alaçatı her yaz döneminde yerli veya yabancı birçok turistin uğrak yeri oluyor. Fakat burada turistler sahillerde saatlerce yatıp bronzlaşmaya çalışmıyor, denizde rüzgar sörfü (windsurf) yapıyor, rüzgar estiğinde ise artık herkesin yüzü gülüyor.

Kısa Bir Tarihçe
Günümüzdeki Alaçatı bölgesi eski Ion Uygarlığı’ndan bu yana insanlar tarafından yerleşim bölgesi olarak kullanılmış. 1300′lü yıllarda bölge Osmanlı’ların eline geçince buraya Alacaat Aşireti yerleşmiş ve Alaçatı isminin de büyük olasılıkla bu aşiretten kaynaklandığı düşünülmekte. 1830 yılında bölgenin bir yöneticisi savaşlar nedeniyle azalan işçi sayısını artırabilmek için tam karşıda bulunan Sakız Adası’ndan Rumları Alaçatı’ya davet etmiş. Sakız’dan gelen Rumlar Alaçatı’ya yerleşip, hem yerli halkın işlerine yardımcı olmuşlar hem de iyi bildikleri üzüm yetiştiriciliği ve şarap üretimini burada yapmaya başlamışlar. Alaçatı’nın nüfusu bu dönemde 12 bin kadar olmuş, bir çok güzel taş ev ve başka binalar yapılmış.

1912 yılında Balkan Savaşı nedeniyle Türk göçmenlerin gelmesiyle Alaçatı’daki Rumların çoğu tekrar geldikleri yere dönmüşler. Buraya yerleşen Türk göçmenler bu sefer bildikleri tek iş olan tütün yetiştiriciliğine başlamışlar. Alaçatı’da bulunan uygun binalar bu kez tütün deposu olarak kullanılmaya başlanmış. İklimin uygun olmaması nedeniyle tütün yetiştiriciliği ve hayvancılık gibi gelir getirici işler başarılı olmamış ve Alaçatı 1990 yıllarına kadar uykuya dalmış. Son 20 yıl içinde Alaçatı sosyal yaşamı bu kez turizm nedeniyle tekrar canlanmış.
Nasıl Gidilir?
Alaçatı, İzmir’in tanınmış ilçesi Çeşme’ye komşu ve buraya Çeşme’ye kadar giden yaklaşık 80 kilometre uzunluğundaki otoyolu kullanarak ulaşabilirsiniz. Manisa ve Spil Dağı üzerinden İzmir’e ulaştıysanız, biraz ilerledikten sonra Ege Üniversitesi kavşağına gelirsiniz. Burada Çeşme’ye doğru uzanan otoyola bağlantı sağlayan çevre yolunu gösteren tabelaları göreceksiniz. Başka bir yoldan İzmir’e ulaştıysanız Konak ve Güzelyalı tabelalarını takip ederek Çeşme otoyolunun girişine ulaşırsınız. Bu otoyolun sonuna doğru Alaçatı çıkışını göreceksiniz.

Nerede Kalabilirsiniz?
Alaçatı’da çok sayıda otel ve pansiyon var. Bunların neredeyse tamamı eski taş ev biçiminde ve bazıları oldukça konforlu. Bu otellerden özellikle merkeze veya sahile yakın olanların yatak ücreti fazla olabiliyor fakat biraz araştırarak kendinize uygun bir yer bulabilirsiniz. Ben eski taş evlerden yapılmış bir otelde kalmanızı öneririm, böylece kaldığınız yer ileride aklınızda güzel bir anı olarak kalacak. Alaçatı’da yer bulamazsanız veya fiyatlar uygun gelmezse Çeşme’de çok daha düşük ücretli otel veya pansiyonlar bulabilirsiniz. Çeşme’den Alaçatı’ya otomobille 15 dakikada ulaşabilirsiniz veya bu iki yer arasında sık sefer yapan otobüsleri kullanabilirsiniz.

Alaçatı’nın en sevdiğim yönlerinden birisi rüzgarı oldu. Yumuşak ve insanı rahatlatan rüzgarıyla yorgunluğunuzdan eser kalmıyor. Deniziyse gerçekten harika. Biz daha çok Ilıca’nın kumsallarını tercih ediyoruz. Ilıca’nın hem plajları hemde temiz ama dalgalı denizi burayı özel kılmaya yetiyor.

Bu yaz sezonu ünlülerin uğrak merkezi olan Alaçatı’yı bilmeyenler için söylüyorum oldukça küçük bir yer.  4 – 5 sokak ve caddeden oluşan sıra sıra butikleri, restoranları ve taş evleriyle oldukça ilginç ve bir o kadar da pahalı bir yerleşim yeri.

Ünlülerin bu kadar çok Alaçatı’yı tercih etmesinin nedeninin biraz  suni sebeplere dayandığını öğrendim. Türkiye’nin önde gelen holdinglerinden birkaçının buradaki arazilerinin değerlenmesi için ünlüleri davet etmekteler. Bu alışverişin nasıl olduğunu sizler tahmin etmişsinizdir. Alaçatı’dan yeni ve ilginç şeyler öğrendikçe sizlerle paylaşacağım.

2 Eylül 2009

www.modatrendi.com/blog/archives

ALAÇATI’NIN TARİHİ

1850’li yıllarda küçük bir köymüş Alaçatı. O zaman da Çeşme’ye bağlıymış. Alaca At ismiyle anılıyormuş. Kenarında kurulu olduğu sulak arazi zamanla bir bataklık halini alınca, sıtma ve dolayısıyla ölümler başlamış. Köylüler, devrin sadrazamına başvurmuşlar. Sadrazam da bir deniz yolculuğu sonrasında uğradığı köyü ve bataklığı görünce kurutulması yolunda karar almış. Ve çalışmaları için yaklaşık dokuz deniz mili mesafesindeki Sakız Adasından Rum işçiler getirtmiş. Rum’lar ve Alaçatı’lı toprak sahipleri arasında zamanla yap-işlet-devret formatında bir çalışma başlamış ve gün gelmiş Alaçatı bir Rum köyü halini almış. Alaca At ismini Rumlar kendi telafuzlarında Alatzata olarak söylemeye başlamışlar. Sonraları, söylene söylene Alaçatı şeklini almış. Balkan Harbi sırasında, göç eden müslümanlar da gelip Alaçatı’ya yerleşmişler. Fakat, zaman zaman buraları terk edip Anadolu’nun içlerine gitmek zorunda kalmışlar. Lozan Antlaşması sonrasında gerçekleşen mübadele sırasında da Anadolu’ya giden bir çok aile Alaçatı’ya geri dönmüşler. Mübadelede gelenlerle Anadolu’dan dönen Balkan muhacirleri kaynaşmışlar en sonunda. Fakat, çok çalışkan olmalarına rağmen Rumların var ettiği refahı yakalayamamışlar, aksine yoksullaşıp Alaçatı’nın küçülmesine sebep olmuşlar. Geldikleri yerlerde tütün ekiliyormuş. Alaçatı’nın ikliminin ve toprağının tütüne uygun olmayışını göz ardı edip tütüne yönelinince yoksulluk kaçınılmaz olmuş. Fakat küçülen ve içine kapanan Alaçatı, yanlış ve aceleci turizm politikalarıyla heder olan bir çok turizm bölgesinin talihsizliğini yaşamamış. Kendisini korumasını sağlamış. Ve zamanı geldiğinde bilinçli bir turizm politikasıyla, örnek bir turistik yöre olma şansının yakalamış.

Şimdi Turizmin bir numaralı gözdesi olan Alaçatı, bu ayrıcalığının tadını çıkartıyor.

ALAÇATI’YI KEŞFEDİN

Ege’de ki bir çok kasaba gibi, rum mimarisinden yansımalar yapıyor Alaçatı. Buradaki farklılık, kullanılan taştan. Balabanbaka köyündeki taş ocaklarından aldıkları açık renkli yumuşak taşları kullanmışlar yapılarında. Mesela, Ayvalık’ta olduğu gibi büyük görkemli yapılar yok burada. Hemen hepsi iki katlı yapılmış. Bahçeleri var. Gördüğüm kadarıyla evlerin içine sarnıç veya kuyu yapmamışlar. Kuyular bahçelerde. Alt katlar mutlaka taş olarak yapılmış. Ben çok fazla göremedim üst katı ahşap olan bina ama kayıtlarda üst katların taş veya ahşap olarak yapıldığı yazılıyor.

Şimdiki ahalisi mübadillerin ve Balkan göçmenlerinin çocukları ve torunlarından oluşuyor. Bir de büyük şehrin karmaşasından kaçıp gelenler, hırçın ve yorgun ruhlarını bu dingin kasabanın taş evlerinde, dar sokaklarında, turkuaz sularında dinlendirince yerleşmişler, birer Alaçatı’lı olmuşlar. Küçük bir belde Alaçatı. Yaklaşık olarak 1000 ile 1300 arasında taş eve sahip.

Kapıları ve pencereleri mavi boyanmış beyaz taş evleri, daracık sokakları var. Ter temiz. Hemen her yere biber ağaçları ekilmiş.Ama, Alaçatı Sakız Ağacının merkezi. Yine yakıştırdığım bir başka şey de merkezin tepe noktası sayılacak bir yerinde konumlandırılmış dört adet taş değirmen. Onlar da öylesine güzel bir hava vermiş ki bu şirin beldeye, Alaçatı’ya özgün bir ayrıcalık oluşturmuş değirmenler. Karşı tarafta ise surf merkezinin kıyısından başlayan ve İzmir’e de elektrik üreten rüzgar gülleri. Rüzgar gülleri ile bu dört adet taş değirmen karşılıklı bakışıp duruyorlar Alaçatı’da.

Alaçatı, kaliteli bir turizm bölgesi olmayı başarmış. Gürültülü mekanları yok. Sessiz ve nezih bir dinlenme noktası. Gece saat iki sıralarında da dolaştım küçük ana caddesini. Güzel bir canlılık ama sükunet vardı.

ALAÇATI VE WİNDSURF

Dünyanın en iyi windsurf merkezleri arasında hemen hemen ilk üç arasında. İki tepe arasında kalan korunaklı bir suda yapılıyor surf. Alaçatı merkezine yaklaşık olarak 2,5 / 3 km’lik bir mesafede. Suyun üstünde rüzgara kapılıp özgürlüğe kucak açmaya hevesli bu doğa tutkunlarını sürükleyen rüzgar, Karpatlar’dan eserek Ayvalık üzerinden oluşan bir koridordan akıyor Alaçatı’ya. Bu küçük koyun sularında, aktif olmayan bir fay hattı var. Tam ortadan ayırıyor suyu. Bir yanı düşüldüğünde boğulmayacak ve paniklenmeyecek kadar sığ. İnce bir kumla kaplı, diğer tarafı profesyonelleri zevkle sürükleyecek derinlikte. Sörfü sürükleyecek olan rüzgarı var ama dalgası yok Alaçatı denizinin. Bu yüzden tercih ediliyor.

TADINA BAKIN

Çok iyi restoranlara ve konaklama mekanlarına sahip Alaçatı. Her şeyiyle düzenli bir belde. İyi bir programla çalışıyorlar, her şey dahil veya tam pansiyon bir mekanı yok galiba. Temiz ve doğal bir ortamda konaklayıp, iyi bir kahvaltı yapacak, yemeklerinizi de kaliteli restoranlarda, sevimli kafelerde yiyeceksiniz Alaçatı’ya gittiğinizde. Disiplinli ve kaliteli hizmetlerinden ödün vermiyorlar. Hemen hemen bütün mekanlarda, mekan sahibince özel hazırlanmış reçeller, çeşitli peynirlerle mükemmle kahvaltılar hazırlanıyor. Zeytin konusunda da çok iddialılar. Sakız ağacının merkezi demiştik ya pastanelerinden sakızlı kurabiyeler de alabilirsiniz.

SATIN ALIN

Alaçatı’da ki her kes çok marifetli. Takı satıcılarının bütün ürünleri ince bir zevki simgeliyor. Buralarda satılan giysiler de öyle. AYŞE’NİN DOLABI isimli dükkana mutlaka giriniz. Urla keteninden üretilmiş güzellikleri almasanız da görmüş olun. Cumartesi günleri pazar kuruluyor, uğrayınız. 1874 yılında inşa edilmiş bir kiliseden dönüştürülmüş olan Pazaryeri Camisinin yanındaki Antika Pazarına uğrayınız. Sokak aralarında bir çok yerde sanatçıların, ressamların hünerlerini sergileyip satış yaptıkları bir çok dükkanlar var Alaçatı’da. Tabii son yıllarda Lavanta Çiçeğinin merkezi Alaçatı. Lavanta alabilirsiniz. Ben gittiğimde damla sakızını seksen beş yaşındaki ihtiyar delikanlı Hasan Amcadan aldım ve taze bir dimağla anlattığı mübadeleyi dinledim.

NE YAPABİLİRİM ?

Windsurf. Bilmiyor olabilirsiniz, üç saat içinde profesyonel olmasanız da zevk alabileceğiniz düzeyde bir sörfçü olmanızı sağlıyorlar. Malzemem yok diye de tasalanmayın. Her türlü malzemeyi kiralayabiliyorsunuz burada. Alaçatı’nın sakin sokaklarında gezebilir, sade, muhteşem odalarında dinlenebilir, restoran ve kafelerinde damak tadınızı çeşitlendirebilirsiniz. Sürekli olarak bir takım sanatsal etkinliklere imza atılıyor Alaçatı’da. Bir program tedarik ederek meraklısı olduğunuz alandaki etkinlik zamanında Alaçatı’ya gidip bir taşla iki kuş vurabilirsiniz.

NASIL GİDİLİR?

İzmir’e 70 km, Adnan Menderes havaalanına 90 km mesafede. Çeşme merkeze yirmi dakikada gidilebiliniyor.