Açık büfeli ve her şey dahil otellerde  en lüks yiyeceklerin bile % 80′ ı çöpe gidiyor. Yiyecek özgürlüğünün bir simgesi olan otel büfeleri ve herşey dahil sistemi tam bir israf merkezi. Normal bir insanın yiyebileceği miktar maksimum günde 1.350 gr civarlarındaki iken , büfeli ve her şey dahil otellerde, bu miktarın 3 katı kadar yiyecek arz ediliyor. Ne yazıktır ki arz edilen bu miktarın ancak üçte biri kadarı tüketilirken, diğerleri çöpe atılıyor. 2009 yılında ülkemizin tatil otellerinde 134 milyon 500 bin kişi gecelemiş ve 538 bin ton gıda arzedilirken, bu gıdadan yalnızca 200 bin ton kadarı real tüketimde, geri kalan ise tabak ve masalardan çöpe atılmışlardır. İsrafın mali boyutu da çok korkutucu,  Çöpe atılan miktar ile İstanbul’ un veya İsviçre’ nin tüm gıda ihtiyaçları 15 gün süreyle tamamen karşılanabiliyor. Bu israfa dur demenin tek çaresi ise yiyecek ve içecek kültürünün Avrupa normlarına taşınması. Ve bu  konuda Dünya Turizm Örgütü başta olmak üzere, tüm sivil toplum örgütlerinin mücadele vermesi. israfın boyutunu anlatması ve bolca toplumu bilinçlendirmesi geçiyor. Özellikle Kültüt ve Turizm Bakanlığı başta olmak üzere, Tarım Bakanlığı, Sağlık bakanlığı konuya el atması  ve bu korkutucu israfı önleyici tedbirler alması gerekiyor. Otellerinde küçük broşürlerle ve özel departmanlar kurarak bu olumsuzluklara  önlenmesine yardımcı olabilir.

Yakup DEMİR/ 01.1.2010

04.11.2009 infocesme.com

B: Balık demişken.. Bir dönem usta yazarların balıkla rakı içilir mi tartışmasında siz biraz çekimser kalmıştınız. Bu konudaki fikriniz nedir?

T: Ben pek balık sevmem ondan çekimser kaldım. (Gülüyor) Çok fazla kuralcı olmamak lazım. Balıkla rakısını içmek isteyen içsin. İnsanlara çok fazla kural koymamak lazım. Çünkü yorup sıkıyor o zaman. Bence bu içki işinde hiç kimsenin o kadar otorite olma hakkı yok. Onunla onu yeme! Ya sana ne, benim hoşuma gidiyor, yiyorum işte. (Gülüyor)

Bir kez bana şeyi soruyorlardı, “Jack Daniels mı Jim Beam mi daha iyi?” Alın dedim bir bardağa birine, diğer bardağa birini doldurun. İki üç de buz veya su koyun içine, hangisini beğeniyorsan o daha iyidir. Sen beni niye dinliyorsun ki?

B: Bu konuda otorite olarak kabul ediliyor olmanızdan kaynaklanıyor olsa gerek.

T: Vefa Bey’in de dediği gibi eğer sen konuştuğun kimselere veya okullara neler aranır, hangi tatlar içinde aranır belirtilse… Ben de hala yeni çıkan şeylerle ilgili okuyorum, araştırıyorum. Okuduğum şarap yazarları var. İnsan bir şeyler kapıyor. Senin tatmadıklarının 10 katını tadanlar var, sen onlardan öğreniyorsun, sen başkalarının 10 katını tadıyorsun… Böyle zincirleme giden bir şey bu. İçinde normalde aklına gelmeyen fakat algılanması gereken tatlar oluyor mesela. Okuyup onu içtiğinde sahiden bunda muz kokuları var dediğinde insanların da hoşuna gidiyor. Ama onu içmeyin, onunla bunu yapmayın demek tehlikeli. Ben bunu hiç yapmadım.

V: Zaten damak kendi kendini geliştirir. Ne kadar seans yapar, tadıma katılırsanız damağınız o kadar gelişir.

T: Damağın inanılmaz bir hafızası var. Ahmet Örs ile konuşuyorduk geçen gün, o kısa bir yazı yazmış gurmelik üzerine. “Ben gurme değilim.” diye… Çok güzel bir yazı, her kelimesine katılıyorum. Ben sadece yemek yiyip, içki içmekten zevk alıp duyduğum zevki başka insanlarla paylaşmaya çalışıyorum diyor. Doğru çünkü dikte etmeye çalışmamak lazım, belki bazı şeyleri olduğundan daha fazla ciddiye de almamak lazım. O yazıda şeyi yazmış, gurme olduğun zaman insanlar zannediyorlar ki seni sürekli bir yerlere davet ediyorlar; Bedava seyahat edip bedava yemek yiyorsun. Hiç öyle değil, tamam arada bir davet ediliyorsun ama bu işi yaparken zamanla tattığın, yediğin şeyler o kadar iyi şeyler oluyor ki evinde de onu yemeye çalışıyorsun, e o da ciddi maliyet diyor. (Gülüşmeler) Eskiden içtiğimiz bir sürü şarap vardı Türkiye’de. Şimdi Kayra, Terra gibi pek çok şey çıktı. Şimdi eskisini içebilir miyiz? İçemeyiz çünkü daha iyisine alıştık. Düşünsene ayda üç gün dört gün çağırıyorlar seni, Fransa’da şatolarda şarap içiyorsun, sonra burada kötü bir şarap içiyorsun. Bu ne dersin? Hep onu içmek istersin. Damak o konuda çok nankör çünkü.

infocesme.com

Üniversiteli Ebru ve arkadaşı Suna, alkollü sürücülerin kurbanı

İZMİR’in Çeşme İlçesi’nde biri 2.28, diğeri de 1.55 promil alkollü olarak direksiyon başına geçen sürücülerin kullandığı otomobil ile cip, dikkatsizce girdikleri kavşakta çarpıştı. Kazada, işadamı Ali Eralsay’ın üniversite öğrencisi kızı 23 yaşındaki Ebru Eralsay ile aynı yaştaki arkadaşı Suna Ağır öldü, 4 kişi de ağır yaralandı.Kaza, bu sabaha karşı 04.00 sıralarında Ilıca- Çeşme yolu üzerinde Çakabey Kavşağı’nda meydana geldi. Arkadaşlarıyla bayram tatilinde eğlenmek için Çeşme’ye giden, Yaşar Üniversitesi öğrencisi 21 yaşındaki Muharrem Efe Demirel, Dalyan’dan ilçe merkezine doğru yola çıktı. Demirel’in yönetimindeki 35 AK 3412 plakalı otomobille, Ilıca’dan Çeşme yönüne giden işadamı 42 yaşındaki Hasan Özkan’ın kullandığı 35 SS 888 plakalı cip, kavşağa girdikleri sırada çarpıştı.

ÜNİVERSİTELİ EBRU ÖLDÜ

Çarpışmanın etkisiyle büyük hasar gören otomobilin arka koltuğunda oturan İzmir Ekonomi Üniversitesi öğrencisi, Basmane Semti’ndeki Alican Otel’in sahibi Ali Eralsay’ın kızı Ebru Eralsay kaza yerinde can verdi. Arkadaşı Suna Ağır ise kaldırıldığı İzmir’deki Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde yaşamını yitirdi.Kazada otomobil sürücüsü Muharrem Efe Demirel, yanında bulunanlardan 25 yaşındaki Rabia Sönmez, cip sürücüsü Hasan Özkan ve oğlu 15 yaşındaki Mehmet Yağız Özkan yaralandı. Dokuz Eyül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde tedavileri süren yaralıların hayati tehlikelerinin devam ettiği bildirildi.Kazanın ardından yapılan kan testinde, sürücülerden Muharrem Efe Demirel’in 2.28 promil, Hasan Özkan’ın ise 1.55 promil alkollü olduğu belirlerdi. Kazayla ilgili soruşturmanın devam ettiği belirtildi.

‘ALKOLSÜZÜM’ DEMİŞ

İzmir’in Çeşme İlçesi’nde iki kişinin hayatını kaybettiği, 4 kişinin de yaralandığı kazada, gençlerin Ayayorgi Koyu’nda eğlendikten sonra İzmir’e gelmek üzere yola çıktıkları öğrenildi. Kazaya karışan otomobilin, yaralılardan, sigortacılık yapan Rabia Sönmez’e ait olduğu, ancak 2.28 promil alkollü olduğu belirlenen Muharrem Efe Demirel’in, alkolsüz olduğunu söyleyerek direksiyona geçtiği öne sürüldü. Kazada hayatını kaybeden Suna Ağır ile Ebru Eralsay’ın ise arka koltukta oturdukları, çarpışmanın etkisiyle savruldukları için ağır yaralanarak hayatlarını kaybettikleri bildirildi

Bu arada Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi’nde tedavileri tamamlanan sürücüler Hasan Özkan ile Muharrem Efe Demirel’in, Çeşme’ye götürüldükleri açıklandı.

güncellenme zamanı 23.9.2009

Çeşme’nin ilk özel hastanesi Sissus, kapandı. Kış nüfusunun azlığı, hedeflenen termal sağlık ve Yunan adalarından hasta getirme projelerinde beklentilerin gerçekleşmemesi ve sürekli değişip ağırlaşan sağlık politikaları yüzünden hastanenin kapısına kilit vuruldu.

Büyük ortak Ayhan Savaşan, “Dahiliye, genel cerrahi, ortopedi, kadın doğum, çocuk hastalıkları, göz, KBB, beyin cerrahisi, biyokimya, radyoloji ve anestezi braşlarında 12 uzman, dört pratisyen hekimin yanı sıra teknisyen, hemşire, ebe, laborant gibi yardımcı sağlık personeliyle 70 kişilik ekip görev yapıyordu. Üzgünüm. Ancak hastane kazanmadığı gibi sürekli sübvanse edilmek zorundaydı. Sağlık politikaları acımasız, baş edemedik” dedi.

Kapatma nedeniyle işten çıkarılan tüm çalışanların tazminatlarının ödendiği, hastanenin herhangi bir borcu olmadığı kaydedildi. Hastane satışa çıkarıldı.

Öte yandan, Ege Sağlık Kuruluşları Derneği Başkanı Opr. Dr. Ruşen Aydın, özel sağlık sektörünün zor durumda olduğunu söyledi. Aydın, “Herkes durumunu gözden geçiriyor. Sağlık Bakanlığı, özel sağlık sektörünün gelişmesini istemiyor. Zira, yapılanlar bunu gösteriyor” diye konuştu.